Perfekcjonizm w życiu i w pracy – pomaga czy szkodzi?

Perfekcjonizm w życiu i w pracy – pomaga czy szkodzi?

Perfekcjonizm kojarzy jest z wykonywaniem różnych czynności w sposób doskonały, nienaganny, na najwyższym poziomie. Choć z pozoru wydaje się zaletą i jest cechą pożądaną wśród pracowników, to niestety w wielu przypadkach może poważnie utrudniać codzienne funkcjonowanie zarówno w życiu, jak i w pracy.

Można wyróżnić trzy typy perfekcjonizmu – zorientowany na siebie, zorientowany na innych, uwarunkowany społecznie (za: Huńczak 2018). Osoba z pierwszym typem perfekcjonizmu wymaga doskonałości przede wszystkim od siebie, jest szczególnie wrażliwa na niepowodzenie oraz krytykę.

Perfekcjonista zorientowany na innych wymaga wspomnianej doskonałości od osób z otoczenia i stawia bardzo wygórowane wymagania. Jest krytyczny oraz trudny we współpracy. Perfekcjonizm uwarunkowany społecznie zakłada, że osoba musi być idealna, bo tylko w ten sposób zyska akceptację otoczenia. Wpływa to na samoocenę, uzależniając ją od opinii innych nasz temat.

Reasumując, perfekcjonizm to dobra cecha, ale gdy przeradza się w niezdrowy perfekcjonizm, może utrudniać funkcjonowanie. Przykładowo, gdy perfekcjonista nie potrafi określić listy zadań priorytetowych do wykonania, bo wszystkie wydają się jednakowo ważne, łapie opóźnienia. Poświęca wiele czasu na czynności nieistotne, zamiast skupić się na realizacji tych najważniejszych. Swoją samoocenę buduje w oparciu o zdanie innych na temat wykonywanych przez siebie czynności albo wymaga od innych rzeczy tak idealnych, że aż niemożliwych.